Het lijkt erop dat ik in rustiger vaarwater ben beland. Ondanks het vele negatieve nieuws om mij heen... Een oom die op sterven ligt, een collega die zijn jongere broer heeft verloren en nog een aantal van dat soort dingen... Stemt me somber, maar ik ben blij dat de 'cravings' ofwel de uitzonderlijke drang naar een sigaret minder en soms zelfs helemaal weg zijn!
Ik heb zelfs echt periodes dat ik helemaal niet aan roken heb gedacht! Zelfs tijdens een verjaardagsfeestje vorige week had ik het totaal niet moeilijk! Erg fijn om te merken moet ik zeggen!
Maar wat minder fijn is, dat zijn mensen die verbaasd staan te kijken 'dat ik nog gestopt ben'. Wat een vertrouwen! Mijn moeder vroeg zich dat heel verbaasd af: "Rook je helemaal niet meer?" "Euhm ma... Dat heet nu stoppen met roken, anders had ik het minderen genoemd en dat heb ik al heel wat keren gedaan. Zonder duidelijk aantoonbaar positief resultaat ook". Misschien was het, zoals Smeniekske tegen me zei, gewoon de kift dat ze niet kon roken bij ons thuis. Ze is gelegenheidsroker en buiten haar was er echt niemand die rookte!
Ook apart trouwens dat er bij ons niet werd gerookt. Normaal was het als mijn dochter naar bed ging het eerste wat tevoorschijn kwam: Peuken. Mijn zus, mijn zwager, mijn moeder, mijn vriendin en ik; allemaal rookte we. Nu dus niet meer. Heerlijk! Nu nog wat meer positief nieuws, minder sterfgevallen en meer leuke dingen. En die zitten er vast en zeker aan te komen!
